2 Cities 1 Woman

Zinciri Kırdım Mı?

Hayır 🙂

Bu hafta çoğu sabah 7’de kalktım ve ev ahalisi dağıldıktan sonra yogamı yaptım. ama yaptım. 7’de kalkıp ev ahalisine ve kendime sağlıklı kahvaltı hazırladım. Hedeflerim için her gün en az 10 dakika bir şeyler yaptım. Doktora konum için daha fazla vakit harcıyorum.

Bazı günler yoga yapmayı canım hiç istemedi ama pes etmedim. Öf diye başladığım yogayı her seferinde ”iyi ki” diye bitirdim.

Haftalık yemek listeleri ve alışveriş listeleri yani özetle defterimdeki haftalık planlar çok işime yaradı.

Bugün mesela çok yorgunum artık haftanın son günü, son günlerde akşamları geç uyudum, bu akşam da geç uyuyacağım, haftasonu umarım dinlenebilirim.

Söylemeye çalıştığım her günüm lay lay lom geçmiyor, her gün enerji bombası değilim ama ulaşmak istediğim bir amacım var. Nasıl ki sabah kalkıp işe gitmek zorundaysa insan ben de sabah kalkıp yoga yapmak, sağlıklı beslenme ve zinciri kırmamak zorundayım.

IMG_0721

Yoga yaparken bazen çok zorlanıyorum, fakat her nefeste biraz daha eğilebildiğimi hissediyorum. Bugün 13. gün sanırım ve bazı hareketleri daha iyi yapmaya başladım. Hala çok yolum var ama pes etmeden devam edersem bir gün her hareketi yapabilirim. Biliyorum. emek verirsem vücudumu eğitebilirim bunu biliyorum.

Doktora konum için okuma yaparken öyle insanlara rastlıyorum ki, bu insanlar bunları nasıl yazmış, ben bunların dünyasında nasıl aşık atacağım diyorum. Sonra yogamı hatılıryorum. Adrian gibi yoga yapamam şimdi. Ama Adrian d abir gün benim gibi başlamıştı. Pes etmedi, devam etti ve başardı. Yıllardır yoga yapanla ben aynı mı olayım şimdi 13. günde. Senelerdir o konu üzerine okuyan ve yazan insanla ben aynı mı olayım şimdi? Ama ben de her gün okumaya, yazmaya, çalışmaya devam edersem bir gün başaracağım. İşte o yüzden bir gün bile ara vermek istemiyorum. Aman bugün yorgunum aman bugün istisna olsun diyerek başlıyor çünkü her şey. Yorgunsam sadece 10 dakika oyuyayım. Yorgunsam sabah 6:00’da değil 10:00’da yapayım yogamı. ama yapayım. Şu dünyada emek vererek elde edemeyeceğimiz hiçbir şey yok. O yüzden de şu anki çabam bile beni mutlu ediyor. Başardığımı hayal etmek de öyle. O zaman devam.

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Yorumlar

  • merve

    zeynepcim, işe gitmeye mecbur olduğum gibi spora gelmeye mecbur olduğumu düşünmeye başlayınca 1.5 yılda (sakatlığım hariç) haftada en az 4 gün spor yapan birine dönüştüm. hedefimi normalleştirip,yapmama şansını ortadan kaldırınca, zinciri kırdım. o yüzden dediğine kesinlikle katılıyorum, her gün bu saydıklarını yapmak zorundasın. sonuna kadar destekçinim, hayranlıkla izliyorum.

    | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir