2 Cities 1 Woman

Yeni Bir Haftaya Başlarken

Geçen hafta öyle yorucu geçti ki Vera’nın kreşe gitmesi iyi bir şey mi diye sorgularken buldum kendimi. Yeni kreş olunca bütün o alışma süreci sil baştan başladı. Üstelik eskisinde sabah Vera uyanınca gidiyorduk yenisinde en geç 8:30’da orda olmalıyız. Vera normalde 8:30’da uyanıyor yani geçtiğimiz hafta her gün erken uyandırdım kuzumu. Ay içim parçalandı resmen. Diğer yandan Mart ayında yeni Almanca kursum başlıyor, sabahları 8:30’da, bu demektir ki Vera 8:00’de kreşte olmalı, en azından haftada üç gün.

Sabahları uyuyan çocuğu uyandırdığıma mı üzüleyim, onun o dudağını bükerek ağlamasına mı vicdan yapayım, evden çıkana kadar sürekli mızırdanmasına mı delleneyim, ne yapayım bilemedim.

14e5c02e0da067bde1a6bc3941205f73

Diğer iki gün ya hiç göndermeyeceğim ya da geç götüreceğim çünkü bu tempoyu benim bile bünyem kaldırmıyor ya da biz ana kız evde yayılmaya alışmışız bilemedim şimdi 🙂 Neyse ne sonuçta bu hafta dağıldık. Sabah giydirmek ne kadar zordu anlatmam. Sürekli ağladı. Çığlıkla hem de. Kreşe gidince iyidi ama. O zaman da dönüşte gelmemek için ağlıyor yine giydirmek zulüm. Öğle yemeğinden sonra alıp eve getirip uyutuyorum, o arada ben biraz dinleniyorum, sonra vicdan azabımla hiç bir iş yapmadan sadece Vera ile oynuyorum. Haliyle geçen hafta doğru düzgün yemek bile yapmadım. Sabahları kahvaltı etmeden çıktığımdan gün içinde saçma sapan çok yedim. Kahvaltıyı kral gibi edin muhabbeti bende çok doğru ben sabah ne kadar güzel beslenirsem gün içinde o kadar insan gibi beslenmeye devam ediyorum ama sabah doğru düzgün bir şey yememişsem bütün gün canım tatlı, karbonhidrat ve abur cubur çekiyor. Düzgün beslenememek de geçen haftanın bonusuydu.

Şimdi bu gece pazar ya yarın sabah bu çocuğu uyandıracağım diye yine içim şişiyor. Şimdiden darlandım vallahi çalışmadan pazartesi sendromuna sahip olmak da buymuş herhalde. Allah hepimize kolaylık versin bu hafta. Eve gelen bakıcılarınızın da kıymetini bilin.

Resim şurdan.

Merhaba, Ben iki şehirden Zeynep. Kalbimin çeyreği 5 yıl önce ayrıldığım İstanbul'a ait. Sekizde biri büyüdüğüm Edirne'ye, geri kalanı da Vera kuşuma ve beyimle paylaştığımız evime sonra da Almanya'ya. Avukatım, Vera kuşumun anasıyım, beyimin karısıyım, büyük hayalciyim, çok gezerim, çok okurum, çok yazarım, bazen çok konuşur, bazen hiç konuşmam. Bazen şahane yazarım, bazen saçmalarım. Burası da benim her telden çaldığım kişisel günlüğüm gibi bir şey.

Yorumlar

  • Elif

    Cancagizim burada hayat erken basliyor. Şu yaşadiklarini aynen yaşadim desem. Her derdini her saniyesiyle basimdan gecirdim desem. Yorulma. Yorulmamaya programla kendini. Ciglik aticagi sinir krizi gecirecegi zamanlari az cok ogrendin ona gore hazirla kendini sinirlanmeden kontrollu bi sekilde atlat o dakikalari.
    Erke. Kalkma isine de takilma cok. Onemli olan duzenli olmasi gununun bebeginin. Ogle uykusu sabah aksam uykulari duzenini korusun yeter. Sapitma olmaz o zaman.
    Valla herkes kaderini yasiyor garibim yade dogdugu gunden beri bir kerecik bile sekize kadar uyuyamadi (hic bir sabah bak bi dusun). Ama oglen 11:30 da esnemeye basliyor hic şaşirmadan (ic saati calisiyor cocugumun

    | Cevapla
    • 2 Cities 1 Woman Yazının Yazarı

      Öyle Elif’im geri kalan düzen aynı maşallah saat 13:00 civaru uyuyor kalkınca bir şeyşer yiyor sonra akşam yemeğine kadar oyun 18:00 civarı akşam yemeği sonra da banyo ve uyuma. Erkene çektim 6:30’dan sonra götürüyorum yatağa. Ana yüreği zor dayanıyor işye yine de 🙂 Yade garibim biz de uyudu 8:00’e kadar 🙂 yine gelin bize gün yüzü görsün kızan 🙂

      | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir