2 Cities 1 Woman

Her Akşam Bir Şiir

Bu akşamın şiiri de şiir defterimin ilk şiiri. Arada kekomançi şiirler de var mazur görün artık ergenlik işte 🙂

BİTMEYEN SARHOŞLUK

Büyün kadehlerimi sana adıyorum

Hep senin için

bu bir bir boşalan şişeler

Umutsuzluğum,sarhoşluğum senin eserin

Senin yüzünden bu delicesine

içmeler

Dayanmak zor yalnızlığına akşamları

Unutmak mümkün değil seni

bir şarkı gibi

Ağır ağır ilerleyen zaman içinde

Her an bir sarhoşluktur

sensizliğin verdiği

Odur bu boy boy şişeler,

Bu renk renk kadehler

Yoksa bu çirkin yalnızlık

bu keder

o değil

Bütün içkilerin sert

yokluğundur

anladım

Yokluğundur yakan kanımı, ispirto

değil…

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Ne romantik gençlermişiz biz yahu 🙂

 

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir