2 Cities 1 Woman

Helo Melo

Okurken şunu da dinler misiniz?

Sabah doktora gitmiştim. Eve dönerken takside bu çalmasın mı? Şöföre ”aaa siz Türk müsünüz” diye sordum sanki Almanya’da çok enteresan bir şeymiş gibi ama değilmiş 🙂 Neden Türk radyosu dinliyorsa artık 🙂

Bremen’e bahar geldi. İstanbul kadar sıcak olmasa da doğa yeşillenmeye başladı, güneş parlıyor ve ben sabahtan beri bu şarkıyı dinleyip duruyorum.

Geldi bahar ayları gevşedi gönül yayları. Kocama daha aşığım sanki bugün, içimde bildiğin bir coşku var. Halbuki geldiğim gün böyle değildim. Saniyede mod değiştiren bir insan olduğumdan şaşırmamak lazım tabi de 🙂

Ay çok mutluyum. Ama böyle bir şeyi çok eksik hissediyorum hayatımda. Çalışmak. Çok özledim.  Amma salmışım kendimi bugüne kadar. Gerçi küçük çocukla normal. İnsan günü kurtarıyor. Bir silkelendim sanki bugün. Hadi bakalım hayırlısı. Hadi dinleyin sizin de modunuz yükselsin.

Not: Merak edenler için İstanbul hem güzel hem çok zor geçti. Bazı günler yorgunluktan ağladığım oldu. Öyle böyle geçti döndük kürkçü dükkanına ama çok özlemişim.

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir