2 Cities 1 Woman

Hayaller

Oldum olası çok hayal kuran biriyimdir. Gerçekçi olsun olmasın kurarım. Hatırlarsınız daha önce ergenlikte NKOTB’dan Joe ile hayallerimden bahsetmiştim.

İş hayatımda ise hayallerim daha ziyade of bu adam niye böyle abuk subuk işler veriyor ben artık tek başıma çalışmak istiyorum, açık ofisten sıkıldım odam olsun, artık elemanlarım olsun şeklinde hayallerdi. Hepsi de gerçekleşti. Ama istediğim zamanda ama bir süre sonra.

IMG_1195

İş hayatındaki başarımı aman şöyle yükseleyim hayallerine değil, elimdeki işi layığıyla bitirmeye çalışarak ve hayal kurarak gerçekleştirdim. Ben yapı olarak iş hayatında gözü hep yüksekte olan bir insanım. Azını hiç hayal etmedim, hiç de yetinmedim. Ama buna ulaşmak için yaptığım şey sadece çalışmak oldu. Genelde de elimdeki işi doğru düzgün bitirmek.

Bu tolda beni challange eden pek çok insan oldu. Daha genç yaşlarımda söylendim, haksızlık edildiğini düşündüm ama tecrübem artıkça zorlanmadan değişim ve gelişimin pek mümkün olmadığını gördüm. Nasıl bugün yoga yaparken ertesi gün kaslarım sızlıyorsa, o zamanlar da duygu ve düşüncelerimin sızladığı oldu.

Şimdi de hayallerim hep benzer, tekrar çalışmak, rahat, az ve esnek çalışmak, dünyanın her yerinden çalışabilmek, işimi iyi yapmak, bir asistanımın olması, hayatımda her zaman yoganın olması, bol seyahat etmek ve sıcak yerlerde yaşamak/daha çok vakit geçirmek. Hayallerime ulaşmam ne kadar sürecek bilmiyorum ama yine olacak biliyorum.

Ayrıca Seyşelleri çok özlüyorum. Yemin ederim kalbim orada kalmış.

Size Ufuk Tarhan’ın ”T İnsan” kitabını anlatacağım bir ara lütfen hemen alıp okuyun ama o kitabı. Ciddiyim bak öyle faydalı bir kitap. Bu ara Home Deus kitabını okuyorum çünkü doktora konumla da bağlantılı. Doktora konum ne mi? Robot Hukuku. Onu da bir ara anlatacağım. Nihai hedefim robot hukukçusu olmak yani 🙂

Hepimize şahane bir hafta olsun.

Akşamları geç yatıyorum, sabahları geç kalkıyorum. Sabah 6’da kalkma rutinime geri dönmem lazım. Bu da burda dursun ipin ucu kaçmasın disipline olalım. O yüzden zinciri kırmama tabloma erken yatmak ve erken kalkmayı da ekliyorum.

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir