2 Cities 1 Woman

Çocuk Sevgisi

Ben kendimi buluyorum bu karikatürde. Oldukça varoş olduğum söylenebilir bu durumda 🙂 gadasını aldığım falan demiyorum tabi de aynı coşku bende de var. Benden gördüğü için çocuğum da sevinçlerini belli eden mutlu ve coşkulu bir çocuk. O yüzden çok mutluyum. Duygularını pek belli edemeyen elit Alman çocuklarını bile coşturuyor coşkusuyla.

Annem_S_yle_Annem

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Yorumlar

  • Elif

    Boşver şekerim, biz bu coşkumuzla iyiyiz. Ben de sürekli “annecim” diyorum oğlanlara. Arada küçük olan -biraz arıza- “ben senin annen değilim” diyordu. O da alıştı zamanla. Büyüğü zaten benden de cıvık sürekli bi öpüşüp koklaşma durumumuz var. 🙂

    | Cevapla
    • 2 Cities 1 Woman Yazının Yazarı

      Bir oğlan çocuğu için ne kadar güzel bir özellik çok şanslısın Elif. Bizimki de oğlan gibi çok öptürmez ama Allah’tan oynarken kucağıma gelip oturur hep ben de o zaman öpüpü kokluyorum.

      | Cevapla
  • Cana

    Ben de çok coşunca “kurrban olurum sana!! Ağzını yerim senin!!” diye sıkıştırıyorum. Sonra yumuluyorum. Hazır sevdiriyorlarken bol bol sevelim bence, sonra “off anne yeaa”, “anne öpmesene herkesin içinde yeaa!” diyecekleri günler de gelecek ergen ergen… Ne koparsak kâr!

    | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir