2 Cities 1 Woman

Bahtsız Bedevi Günü

O gün bugün. Var öyle günler. Dün Ale bir seyahate gitti. Bu akşam geç dönecek. Ben git dedim. Biz de gidecektik de, Vera cuma akşamı çok kötü uyuyunca, her haftasonu seyahat abartmayalım dedim biz kaldık. Ale Vera’yı da alayım sen dinlen 1,5 gün dedi, olmaz dedim.

9b86c40e417f78f034f09232395aefc1

Regl oldum, ağrım var. Sabah 7:30’da uyandı. Vera için erken bir saat. Öğlen 11:50’de uyurdu. Normalde minimum 2,5 saat uyurdu. 13:00 olmadan uyandı, 1 saat yani. Uykusunu alamadı, ağrım var, yalnızım akşama kadar daha çoook saat var. Hala yatağında bekliyorum ne zaman ağlayacak o zaman alacağım.

İsyanım büyük. Allah affetsin tabi ne dertler var da küçük şeylerden mutlu olan bünye küçük şeylerden de mutsuz oluyor işte ne yapacan. Niye ya niye? Çok mutsuzum 🙁 Söylenebileceğim bile kimse yok 🙁

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Yorumlar

  • Esra

    zor da geçiyor kolay da geçiyor…bebeklerle ilgili en muhteşem şeylerden birisi de daha bir kaç ay önce sizi kahırlara sokan bir huyu bir adeti birden yok oluvermiş, ay bu ne sevinç, ay bu ne ızdırap durumu…ama çok sevinmeyin bir kaç gün sonra bir yenisini icat eder…
    her an geride kalıyor, insan ileride keşke of oflayıp pofladığım zamanları da dondurabilseydim diyor…ama şu yalnızlık duygusunu da çok iyi anlıyorum…Allah hepimize sabırlar versin yavrularımızı huzurla büyütelim

    | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir