2 Cities 1 Woman

Anne Yalnızlığı

23 Ocak 2014’te yazmışım bu yazıyı. Canım Zeynebim 🙂 (Bilerek öyle yazıyorum yoksa doğrusu Zeynep’im biliyorum ama sevenlerim bana Zeynebim yazar). Sonraları anladım ki bunun adı ”anne yalnızlığı”. Nerde ve kiminle olursan ol elbet hissedeceğin bir his.

Sevgili blog ahalisi,

Bu bir dertlesme yazisidir. Ayyhhh hic cekemem derseniz hemen okumayi birakin derim.
Oncelikle belirteyim ki mutsuz degilim, kotu anne oldugumu dusunmuyorum, cocugunun zor bebek oldugunu dusunmuyorum. Sikayet de etmiyorum.
Kendimi yorgun ve uykusuz hissediyorum.  Memleketimden cok uzakta ve cok yalniz hissediyorum. Biliyorum yalniz degilim kocam ve Vera var.  Mesele o degil dedim ya sikayet mutsuzluk falan degil. Ama birakin da zaman zaman ben de down olayim. Hemen teselli cumlelerine baslamayin. Bazen sadece anlayin. Biri beni anlasin. Omzuma elini koysun. Yeter. Gececek bu iki gune. Bir kac gun guzel dinlenince sakiyarak uyanirim yine.
Bu aralar cok yorgun hissediyorum kendimi. Coook uzun suredir uzak kaldigim asabiyet basti beni son bir iki haftadir. Yorgunluktan. Ale’ye cok tersleniyorum. Haliyle baska kimse yok.
Eski dostlarimla dertlesmek istiyorum ama onlar ya cok yogunlar, ya kendi dertleri var ben bi sey demek istemiyorum ya da beni sallamiyorlar. Gozden irak gonulden irak.
Anne arkadaslarimla konusuyorum bazen. Iyi geliyor. Bazen gelmiyor.
Kimisi bazen hemen teselli etmeye calisiyor. Istemiyorum. Tesellilik bir sey yok cunku. Dedim ya ben hayatimdan memnunum.
Ama burda gunes yok. Hava cok sogudu.  Soyle bir teyzem, yengem, kardesim, Istanbul’dan kizlar olaydi. Burda ya da ben orda.
Butun eski dostlarimi kaybetmekten korkuyorum. Beni unutmalarindan korkuyorum. Bensiz herkesin hayati devam ediyor orda. Bense oranin ritmiyle burda yasamaya calisiyorum.  Sikica tutunmusum hala birakmiyorum. Hep gecici gibiymis gibi bakiyorum buraya. Ama ya gecmezse. Dusunmek bile istemiyorum.
Bazen korkuyorum cok. Bi suru seyden. Vera’ya olan sevgimin buyuklugunden bile. Bazen… Yalniz hissediyorum kendimi. Bazen…
Oyle iste. Aglarim biraz acilirim belki ne zamandir aglamamistim.
Şimdi okuyunca aklıma geldi geçen Eylül’de Sanem bana demişti ki ”sen ilk şokunu geri dönmeyeceğini anladığında yaşadın”. Gerçekten öyledi. Hayatımda hiçbir kararımı düşünerek almadım ben. Bunu da öyle. Ale bana tüm olasılıkları sıralada da ben sallamamış önüme bakmıştım. Geldiğimde de dehşet içinde artık burada olduğumu farketmiştim. Sözleşemeye bağlı bir expat hayatı değildi bu. O yüzdendi bu kadar söylenmelerim sanırım. Konfor alanımı geç bir yaşta terketmiştim. 32. Hayatımda her şey rayına girmişti, emeklerim vardı, senelerce uğraştığım işim, dostluklarım, onlar nezdinde kredilerim, onların benim nezdimde krediler. Sonra 32 yaşında başarılı bir avukat, çok sosyal, seven sevilen bir insanken kalk hayata yeniden başla. Bebek gibi dil öğren. Ehliyetin bile geçeli değil. Üstüne üstlük gelir gelmez zorlu bir hamilelik, evde kalmak vs tabi çok bocaladım. Kayınvalidem bile geçen hafta ”senin işin iki katı zordu” dedi bana. Yurtdışına taşınacaklar bana yazıyorsunuz ya bazen, korkmayın, herkesin ki benimki kadar zor olmayabilir. Bende her şey sadece 1 yıl içinde değişti.
Bir süredir zaten iyi hissediyordum ama sanırım bu yıl gerçekten artık burada kalmayı kabullendim ve artık bunu ben de istiyorum.

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Yorumlar

  • aslı gültekin

    sen benden ne kadar uzak olursan ol. istanbulda seni çoook seven ve seni her zaman tek ve daimi kankam olarak benimsemiş, yerine hiç kimsenin konmayacağını, aramızdaki mesafenin hiçbir önemi olmadığını hep akılcığında tut zeynebimmmm

    | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir