2 Cities 1 Woman

Ne Şahane Bir Anneyim Di Mi

Hadi Vera sen yemeğini ye ben biraz burda oturuyorum dedim. Bilgisayarımı kucağıma aldım, açtım yarım kalan Pepe oymaya başladı ve sesi duyan Vera hemen döndü. Aptalım ben Vera aptal diye kıstım sesini.

Saat 18:27. Yorgunluktan bacaklarım titriyor. Asabiyetim tavan yapmış durumda patlamayı bekliyor. Beyim her zamanki gibi geç gelecek. Mesaj atıp çemkirmeyi düşündüm ama adamın kabahati yok. Geç kalacağını söyledi.

154e050b0bf51d0ba0bc68933ed150c9

Yarın sabah Madrid’e gidiyorum. Yapmam gereken binlerce şey vardı, aslında hala var. Ama Vera’yı çok özleyeceğim diye bugün kreşe yollamadım. Beyim dedi, gitsin işlerini halledersin. Yok dedim.

Sonuç olarak gitseydi ben sabahtan bütün işlerimi hızlıca halledecektim. Vera ile de sonrasında sadece ona konsantre olarak oynayacaktım.

Ama ben ne yaptım? Göndermedim. Tüm gün içinde bir şeyler halletmeye çalıştım. Ne işlerimi halledebildim ne de Vera’ya konsantre olup onunla adam gibi vakit geçirebildim. Öğlen kırk saat uyumadı diye kızdım bir de. Uyandığında vicdan azabıyla özür dileyip ağladım bir de.

Akşam beşten beridir de artık son demlerimle patlamaya hazır halde yorgunluktan asabım bozulmuş halde bir de pms şu çocuk uyusa da bir hönkürerek ağlasam diye bekliyorum.

Aptallık parayla değil. Ya ne şahane anneyim di mi iyi ki göndermemişim Vera’yı kreşe!!!!

Saat 21:00 yeni ekleme: insan üzgünken hep kötüyü hatırlıyor ama aslında öğle uykusuna kadar pek de iş yapmadım. Beraber kek yaptık, sonra dışarı çıktık, o motosikletiyle gezdi, süt diye cafeye soktu ben falan aslında güzel vakit de geçirdik. Sonra uykudan sonra da dün müzeden aldığımız renklerle ilgili yeni oyunumuzu falan oynadık.

Ben bu yazıyı yazdıktan sonra Vere yemeğini bitirince yıkadım, Sakinledik, yavaşladık yıkanırkeni sonra yanak yanağa kitap okuduk sonra uyutmaya başladım. Yine uzun sürünce ben yine kendimden tiksinmeye başladım, o sırada Cana’yla yazılırken kızanın muhtemelen dünyadaki çocukların yüzde doksanından daha mutlu ve şanslı şükret dedi. Evet lan dedim aydınlandım şimdi iyiyim 🙂

Madrid tavsiyeleriniz var mı?

Merhaba, Ben iki şehirden Zeynep. Kalbimin çeyreği 5 yıl önce ayrıldığım İstanbul'a ait. Sekizde biri büyüdüğüm Edirne'ye, geri kalanı da Vera kuşuma ve beyimle paylaştığımız evime sonra da Almanya'ya. Avukatım, Vera kuşumun anasıyım, beyimin karısıyım, büyük hayalciyim, çok gezerim, çok okurum, çok yazarım, bazen çok konuşur, bazen hiç konuşmam. Bazen şahane yazarım, bazen saçmalarım. Burası da benim her telden çaldığım kişisel günlüğüm gibi bir şey.

Yorumlar

  • Ogrenen Anne

    kesinlikle yaptığın güzelliklere odaklan, sen iyi bir annesin 🙂
    ayrıca iyi tatilleeeer, keyfini çıkart ve hiç gözün arkada kalmasın bence, arkadaşının dediği gibi dünyadaki çocukları düşününce bunlar kaymak tabakasının fıstığında yaşıyorlar be zeynep…..

    | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir