2 Cities 1 Woman

Vera Kreşe Başladığında

9 Kasım 2014’te yazmışım bu yazıyı. Tam 1 yıl önce. Vera 13 aylıkken. İlk kreşe başladığında. Bu aralar çok vaktim yok ama kreşle ilgili detaylı bir yazı yazacağım ilk fırsatta.

Bakın nasıl başlamış bizim kreş maceramız ve 13 ay sonra ilk defa kendime ait bir günüm olunca neler yapmışım.

Verushkam geçen hafta kreşe başladı. Acaba erken mi diye tasalanırken gördüm ki Verushka’dan mutlusu yok. Ikinci gün kreşin önüne geldiğimizde sevinç çığlıkları atmaya başladı düşünün. Simdi Almanya’da okul oncesi egitim ikiye ayrılıyor. 0-3 yas arasi kita/krippe denen kreş ve 3-6 yaş arası kindergarten (bu konuda şurada daha detaylı bilgi var). Vera kita’ya basladi haliyle. 

Normalde kitalarda yer bulmak çok zor çünkü öncelik calisan annelerin. İş arayanlara da öncelik varmış ama bunun için de iş bulma kurumuna müracat etmiş olmak gerekiyormuş. Bremen’de bir tane özel kita var biz onda yer bulabildik. Böylece Vera haftada üç gün kreşe basladi. Ancak ilk hafta hergün gitti. Pazartesi 9:00-10:30 arasi ben de yaninda olacak sekilde kreşteydik. Kahvaltısını da orada etti 🙂
Sali günü Verushkam geç uyanınca biz de geç kaldık. Halbuki eve 10 dakika ama 🙂 9:30’da kahvaltisini etti, ben 10:00’da kreşten ayrildim, 10:30’da geri dönüp aldim.  O yarım saatte bir amca gitar caldi sarkilar soyledi. Verushkam cok eglenmis dans etmis 🙂 ben sasirmadim ama kres calisanlari ikinci gunden benden ayrilabilmesine çok şaşırdılar. Normalde dörduncu gun baslatirlarmış ayrılma sürecini. Masallah diyeyim Vera birakin aglamayi giderken suratima bile bakmadi oynamaktan. 
Carsamba sabahi 9:00’da biraktim ve 11:00’de aldim. Persembe Ale izinliydi haliyle ben de. Sabah Ale Vera’yi krese goturdu. Ben bir parca borek atip agzima yatakta dizi izledim. Basim agriyordu nedense ve ogleye dogru ancak cikabildim evden. Once bisikletimle Rossmann’a gidip biraz fotograf çıktısı aldım. Sonra Tayland’li kadinlarin esnaf lokantasinda noodle yedim, sonra bir sanat galerisi gezdim sonra da kahve ictim. Bir kac da magaza dolastim. Bisikletimle eve donerken parka ugrayip yarim saat de parkta bisikletle dolastim. Eve gittigimde Verushkam misil misil uyuyordu. Cok ozlemisim ama uyaninca bana pek pas vermedi. Bu aralar cok babaci. O kadar ozlemisim ki cuma sabahi kucagimdan indirmedim resmen. 
blogger-image--664426248
Sabah cabuk kahvalti olsun diye smoothie denemesi yaptim ama bana pek hitap ermedi. Detox yapmayacaksan sacma geldi bana. Bir kere normalde yiyeceğinden daha fazla meyve aliyorsun yani bolca seker. Tok tutmuyor ogleye kadar. En azindan beni. Benim sabah ekmek falan yemem lazim yoksa ogleden sonra çıkıyor acisi. Ogleden sonra fazla acikmamak icin sabah dogru duzgun bir seyler yemem lazim. Ekmek makarna ne deniyordu onlara ya karbondioksit diyesim geliyor mal miyim neyim Allah’im yorgunluktan iyice gerizekali oldum. Anladiniz siz iste onlari sabah yemem lazim benim. Smoothie ancak ara ogun olur bende o da bol sebzeli. 
blogger-image--1589083439
Ne zamandir ev toplayasim var saldıkça saldim kendimi. Gecenlerde bir gece dayanamayip mutfaga giristim. Cillop gibi oldu. Bir suru de yeni yer acildi. 
blogger-image--576658587
Planlarim var. Zamani gelince paylasacagim.
Gezdigim sanat galerisinde bu resmi begendim.
blogger-image-1500265759
Bremen’de bir Murat Germen isine rastladim. 
blogger-image--1826212252
Persembe gecesi tek basima Estrella Morente konserine gittim. Tek kelimeyle sahaneydi. Butun konser boyunca dünyaca unlu bir flamenco danscisi oldugumu hayal ettim. Gulmeyin la 🙂

blogger-image--1705621364

Bir senede neler değişmiş hey. Hala kahvaltı yerine içmesem de smoothi canavarı oldum. Bahsettiğim planlar bu blogdu. Demek ki kasımda temellerini atmışım. Ve demek her yıl aynı dönemde ev toplama aşkı geliyor bana.

Yine öyle dün Ale hastaydı, Vera da öğle uykusu uyumadı vallahi totom yer görmedi öyle yoruldum ama kendim kaşındım. Bir sürü pişirdim bir sürü topladım. Hala da çok toplayasım var 🙂

Önce kocaman plazalarda çalışan işkolik bir avukattım. Yüksek ökçelerim üzerinde ise tam bir “Sosyal Kelebek“. Sonra aşık oldum, Ale’ye… Evlendim… İstanbul’u bıraktım, Bremen’e taşındım. Bir de baktım “Domestik” olmuşum. Sonra ise anne… Vera’nın annesi… Şimdi yeniden hayata karışma zamanı. Ve işte karşınızdayım, iki şehirden Zeynep, anne, kadın, avukat, insan, okur yazar, öğrenmeye aç, seyahate aşık...

Yorumlar

  • Esra

    Zeynepcim bu kreşe erken vermedinmi sorun oluyor anladığım… bak ne güzel erkenden vermişin çocuk anlamamış bile ne olduğunu, alışıvermiş…bizimkisi bana böyle yalnız başıma lüks zaman tükettirmez, gerekirse o beni tüketir:)
    uzun zamandır girememiştim bloguna, iyi geliyor walla;)

    | Cevapla
  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir